Stikstofverordening van kracht

Gelderland - De provincie Gelderland heeft gisteren (vrijdag) de stikstofverordening en de beleidsregels gepubliceerd. Daarmee is de verordening van kracht.

Ongeveer 80 procent van de Gelderse veehouders in en bij Natura 2000-gebieden kan nu doorontwikkelen, zonder dat provincie Gelderland aanvullende eisen stelt in de Natuurbeschermingswetvergunning. Zij blijven onder de drempelwaarde. Deze waarde is 0,5 procent van de kritische depositiewaarde van een stikstofgevoelig habitat. In de Natura 2000-gebieden van de Rijntakken is de drempelwaarde 1 procent.
Andere veehouders hebben bij uitbreiding of wijziging te maken met het salderingssysteem. Zij krijgen een natuurbeschermingswetvergunning, als er voldoende stikstofdepositieruimte is om de uitbreiding te doen. De provincie verleent de vergunning als de toename van de stikstofdepositie en ammoniakemissie wordt gecompenseerd door de afname van emissie en depositie van bedrijven, die stoppen of inkrimpen. Het salderingssysteem roomt de ontvangen depositie rechten (neerslag) met zeventig procent af en de emissie rechten (uitstoot) af met vijftien procent. Hierdoor neemt de stikstofbelasting op de Natura 2000-gebieden af. Bij LTO Noord zijn er twijfels of de salderingsbank wel voldoende gevuld wordt.

Categorieën
De provincie Gelderland onderscheidt bij bedrijven die willen uitbreiden drie categorieën. Categorie I bedrijven hebben een stikstofdepositie lager dan de drempelwaarde. Deze hebben een natuurbeschermingswetvergunning nodig, maar de provincie legt geen aanvullende voorwaarden op. Categorie II bedrijven zitten met hun stikstofdepositie boven de drempelwaarde, maar beneden de piekbelasting van vijftig procent van de kritische depositiewaarde op de meest belaste habitat. Hier gelden wel voorwaarden, onder andere de genoemde saldering. Ook zijn emissiebeperkende maatregelen mogelijk.
Bedrijven in de categorie III kunnen het salderingssysteem niet gebruiken. De provincie verleent alleen een natuurbeschermingswetvergunning als het bedrijf de piekbelasting wegneemt door via emissiebeperkende maatregelen.
Uit het Alterrarapport van de ammoniakdepositie op Gelderse Natura 2000-gebieden blijkt dat de gemiddelde ammoniakdepositie op de gebieden met 6 mol per hectare per jaar is afgenomen tussen december 2004 en februari 2009. De totale ammoniakemissie uit stallen en mestopslagen nam met bijna 1 kton NH3-N af.
Per gebied is wel een sterke variatie in verandering van ammoniakdepositie. Op de meeste plaatsen is de depositie afgenomen; in zes gebieden nam de gemiddelde ammoniakdepositie toe. Dit zijn de Bennekomse Meent, Loevestein-Pompveld en Kornsche Boezem, Veluwe Noordoost en Noordwest, Zuider Lingedijk-Diefdijk Zuid.
Verder blijkt dat dat 20 procent meer emissierechten zijn vergund dan er dieren zijn. Als de vergunningen, die ruim drie jaar niet meer zijn gebruikt, worden ingetrokken, is het verschil nog zes procent.
De onderzoekers van Alterra keken alleen naar de ontwikkeling van de ammoniakdepositie tussen 2004 en 2009 en niet naar de totale stikstofdepositie in deze periode. Stikstofdepositie door industrie en verkeer is dus niet meegerekend.